* همه چیز از یاد آدم می ره مگه یادش که همیشه یادته*

خاطرات مادرم

*همه چیز از یاد آدم میره مگه یادش که همیشه یادته*


پنجشنبه 24 خرداد ماه سال 1386

من در میان دستهای شب هنگام ؛ من در غبار نیلگون کوچه های تار ؛پائیز را دیدم . پائیز که با نشاطی تیره و غمگین در لابه لای شاخه ها میرفت و گم می شد . لیکن صدای گریه دختری که میلرزید از سرمای فصل زمستان را برایم ارمغان آورد . من سرزمین خلوت برفی بوستان خشک دنیا را نمی خواهم . پائیز من برگردد.......
11:16 PM \|درد و دلهای نوشته شده آوا \| تو هم درد و دلت رو بگو [28]

آرشیو:

تعداد بازدیدکنندگان : 39778

لوگوی من:

موزیک وبلاگ

لینک دوستان:

*

*

*

*

*

*

*